Marianne Weber — Paroles et traduction des paroles de la chanson Buiten Bloeien De Violen
La page contient les paroles et la traduction française de la chanson « Buiten Bloeien De Violen » de Marianne Weber.
Paroles
De zon staat hoog, het is een warme middag
'k Ga naar mijn pa in het verpleegtehuis
Hij is zo alleen, hij heeft zoveel verloren
Z’n glimlach, z’n gezondheid, en z’n thuis
Maar buiten bloeien de violen, buiten speelt de orgelman
Maar ik weet dat hij daar nooit meer, nooit meer van genieten kan
Ooit was hij een sterke kerel, nu zit hij daar bleek en klein
Buiten bloeien de violen, wat kan het leven treurig zijn
Een gang een lift en dan zie ik hem zitten
'k loop naar hem toe hij heeft me niet herkend
Hij zegt niet veel maar even later zie ik
Z’n blik die zegt wat fijn dat je er bent
Maar buiten bloeien de violen, buiten speelt de orgelman
Maar ik weet dat hij daar nooit meer, nooit meer van genieten kan
Ooit was hij een sterke kerel, nu zit hij daar bleek en klein
Buiten bloeien de violen, wat kan het leven treurig zijn
Ik neem hem mee en ga iets met hem drinken
En later gaan we nog een blokje om
Dan is 't weer tijd, ik breng hem naar zijn kamer
Ik beloof hem dat ik gauw heel gauw weer kom
Maar buiten bloeien de violen, buiten speelt de orgelman
Maar ik weet dat hij daar nooit meer, nooit meer van genieten kan
Ooit was hij een sterke kerel, nu zit hij daar bleek en klein
Buiten bloeien de violen, wat kan het leven treurig zijn
Traduction des paroles
Le soleil est haut, c'est un après-midi chaud
Je vais voir mon père à la maison de retraite .
Il est si seul, il a tellement perdu
Son sourire, sa santé, sa maison.
Mais en dehors des violons fleurissent, en dehors de l'homme d'orgue joue
Mais je sais qu'il ne pourra plus jamais profiter de ça.
Il était un gars fort, maintenant il est assis là pâle et petit.
En dehors de la floraison des violons, que peut être la vie triste
Un couloir, un ascenseur, et puis je le vois.
Je marche vers lui. il ne me reconnaît pas.
Il ne dit pas grand chose mais un peu plus tard je vois
Le regard sur son visage qui dit: "je suis content que tu sois là."
Mais en dehors des violons fleurissent, en dehors de l'homme d'orgue joue
Mais je sais qu'il ne pourra plus jamais profiter de ça.
Il était un gars fort, maintenant il est assis là pâle et petit.
En dehors de la floraison des violons, que peut être la vie triste
Je vais l'emmener boire un verre avec lui.
Et plus tard, nous irons faire une promenade.
Alors il est temps à nouveau. Je vais l'emmener dans sa chambre.
Je te promets que je reviendrai bientôt.
Mais en dehors des violons fleurissent, en dehors de l'homme d'orgue joue
Mais je sais qu'il ne pourra plus jamais profiter de ça.
Il était un gars fort, maintenant il est assis là pâle et petit.
En dehors de la floraison des violons, que peut être la vie triste