Maryla Rodowicz — Paroles et traduction des paroles de la chanson Kiedy Się Dziwić Przestanę

La page contient les paroles et la traduction française de la chanson « Kiedy Się Dziwić Przestanę » de Maryla Rodowicz.

Paroles

Kiedy się dziwić przestanę
Gdy w mym sercu wygaśnie czerwień
Swe ostatnie, niemądre pytanie
Niezadane w połowie przerwę
Będę znała na wszystko odpowiedź
Ubożuchna rozsądkiem maleńkim
Czasem tylko popłaczę sobie
Łzami tkliwej, głupiej piosenki
By za chwilę wszystko, wszystko zapomnieć
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Zgubię śpiewy podziemnych strumieni
Umrze we mnie co nienazwane
Co mi oczy jak róże płomieni
Dni jednakim rytmem pobiegną
Znieczulone, rozsądne, żałosne
Tylko życia straszliwe piękno
Mnie ominie nieśmiałą wiosną
Za daleko jej będzie do mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Lżej mi będzie i łatwiej bez tego
Ścichną szczęścia i bóle wyśmiane
Bo nie spytam już nigdy — dlaczego?
Błogi spokój wyrówna mi tętno
Gdy się życia nauczę na pamięć
Wiosny czułej bolesne piękno
Pożyczoną poezją zakłamię
I nic we mnie, we mnie
Nic koło mnie, koło mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie

Traduction des paroles

Quand je suis surpris, je vais arrêter
Quand le rouge s'estompe dans mon cœur
Votre Dernière question stupide
Insatisfait au milieu de la pause
Je vais connaître la réponse à tout
Pauvre esprit
Parfois, je pleure juste.
Les larmes d'une douce chanson stupide
Pour tout oublier dans une minute
Quand je suis surpris, je vais arrêter
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, après moi
Quand je suis surpris, je vais arrêter
Je vais perdre le chant
Mourir en moi que l'inconnu
Que mes yeux sont comme des roses de flamme
Les jours, cependant, au rythme de la course
Anesthésié, raisonnable, pathétique
Seule la vie est terrible beauté
Je vais manquer le printemps timide
Trop loin, elle sera à moi
Quand je suis surpris, je vais arrêter
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, après moi
Quand je suis surpris, je vais arrêter
Je serai plus facile et plus facile sans cela
Ils vont se calmer de bonheur et de douleur,
Parce que je ne demanderai plus jamais-pourquoi?
Le calme béat égalise mon pouls
Quand j'apprendrai la vie par cœur
Printemps douce beauté douloureuse
Poésie empruntée
Et rien en moi, en moi
Rien à côté de moi, à côté de moi
Quand je suis surpris, je vais arrêter
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, sera après moi
Sera après moi, après moi