Jan De Wilde — Paroles et traduction des paroles de la chanson De Verdwenen Karavaan

La page contient les paroles et la traduction française de la chanson « De Verdwenen Karavaan » de Jan De Wilde.

Paroles

Ik sliep in’t diepe duister, in’t midden van de nacht
Stond iemand in mijn kamer en zei, je wordt verwacht
De karavaan staat klaar, kom op en kleed je gauw
We staan op jou te wachten, ja d’er is nog plaats voor jou
En toen ik uit mijn huis ging zag ik een groepje staan
Herkende hun gezichten en wist nog ieders naam
Het waren oude vrienden die ik nooit meer had ontmoet
En ook mijn jeugdvriendinnen stonden wachtend op de stoep
Iemand gaf een teken en wij vertrokken toen
De vrieslucht sneed bijtend door mijn jas van licht katoen
Geen mens was in de straten, er klonk nergens geluid
Witte vlokken vielen, veegden onze sporen uit
En weldra lag de stad al heel ver achter ons
We liepen zwijgend verder langs stilstaande wagons
En verder langs de velden trok de karavaan
De wijzers op de toren bleven onveranderd staan
Een kind dat niet kon slapen heeft ons die nacht gezien
En hoe op onze schouders de sneeuw zacht nederviel
En hoe mijn jeugdvriendinnen als zusters dicht bijeen
Mijn liefdesbrieven lazen, lieten vallen in de sneeuw
Ik keek naar hun gezichten, bekeek ze van dichtbij
Ze leken zacht en rustig, glimlachenten tegen mij
Geen droefheid, geen vermoeidheid, de kou deerde hen niet
Ze liepen zonder aarzelen naar een onbekend gebied
En plotseling werd ik angstig, al wist ik niet waarom
En net toen ik wou vragen of ik bij hen blijven kon
Lieten ze me achter, verdwenen een na een
Er werd geen woord gesproken, maar iemand knikte zacht van neen
Mijn liefste kwam mij wekken, ze zei, je sliep zo diep
Ik wou mijn droom vertellen, ik vond de woorden niet
Ik vouwde mijn handen voor mijn gelaat
En weende zacht en bitter, om de verdwenen karavaan

Traduction des paroles

Je dormais dans l'obscurité profonde au milieu de la nuit
Quelqu'un se tenait dans ma chambre et a dit, " Vous êtes attendu."
La caravane est prête, allez vous habiller
Nous vous attendons, Oui d'er il y a encore de la place pour vous
Et quand j'ai quitté ma maison, j'ai vu un groupe permanent.
Reconnu leurs visages et se souvenait du nom de tout le monde
C'étaient de vieux amis que je n'avais jamais rencontrés.
Et aussi mes amis d'enfance attendaient sur le trottoir.
Quelqu'un a donné un signe et nous sommes partis.
L'air glacial a traversé mon manteau de coton léger
Aucun homme n'était dans les rues, il n'y avait pas de bruit
Des flocons blancs sont tombés, ont couvert nos traces.
Et bientôt la ville était loin derrière nous
Nous avons passé tranquillement des wagons stationnaires.
Et plus loin le long des champs la caravane a attiré
Les mains sur la tour sont restées inchangées.
Un enfant qui ne pouvait pas dormir nous a vus cette nuit là
Et comment la neige est tombée sur nos épaules,
Et comment mes amis d'enfance en tant que sœurs se rapprochent
Lire mes lettres d'amour, tomber dans la neige
J'ai regardé leurs visages, je les ai regardés de près.
Ils semblaient doux et silencieux, me souriant
Aucun chagrin, aucune fatigue, aucun froid ne les touchait.
Ils ont marché sans hésitation vers une zone inconnue
Et soudain, j'ai eu peur, même si Je ne savais pas pourquoi.
Et juste au moment où je voulais demander si je pouvais rester avec eux
Ils m'ont laissé, disparu l'un après l'autre.
Pas un mot a été dit, mais quelqu'un hocha la tête doucement de non.
Mon amour est venu me réveiller, dit-elle, vous avez dormi si profondément
Je voulais te raconter mon rêve, je n'ai pas trouvé les mots
J'ai plié mes mains devant mon visage
Et pleurant doux et amer, à la caravane perdue