Frank Boeijen — Paroles et traduction des paroles de la chanson Aphrodite
La page contient les paroles et la traduction française de la chanson « Aphrodite » de Frank Boeijen.
Paroles
Sommigen zeggen dat liefde een leugen is
Dat Aphrodite niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de waarheid is
Jammer voor hen maar die zijn verloren
En ik weet niet goed bij wie ik hoor
Ik loop er maar wat tussendoor
Het is beter dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Het kan zijn dat liefde een vermomming is
En dat alles een schaduw is van de werkelijkheid
Het kan zijn dat vriendschap een excuus is
Om jezelf niet te verliezen in eenzaamheid
En ik weet niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg zelfs in overvloed
Ik zeg dit met een trillende stem
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
In elke voorbijganger schuilt een vriend
Wanneer zijn wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst voor bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor elkaar
Ik zou kunnen zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik niet verloren ben
Want weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Je weet ik ben een man van weinig woorden
Als het gaat over het diepste van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn hart doorboorde
Viel die angst zo maar in het niet
En hier staan we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het schip en het neemt ons mee
Misschien brengt het geluk misschien doet het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
En er geen middelen meer voor nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het aardse bestaan
Maar voor eeuwig in het onbekende zijn opgegaan
Dan leven we voort als een oude legende
Waar 's avonds aan tafel van wordt verhaald
En ik hoop dat degene die de verteller is
Eindelijk ziet wie hij werkelijk is
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Traduction des paroles
Certains disent que l'amour est un mensonge
Cette Aphrodite n'est pas née de la mer
Certains disent que la haine est la vérité
Dommage pour eux mais ils sont perdus
Et je ne suis pas sûr de qui j'appartiens.
Je suis juste de courir à travers elle.
C'est mieux que je ne me connaisse pas si bien.
Maintenant que je vois enfin qui vous êtes vraiment
Il se peut que l'amour soit un déguisement.
Et que tout est une ombre de la réalité
Il se peut que l'amitié soit une excuse
Pour ne pas se perdre dans la solitude
Et je ne sais pas quoi penser.
Amis assez même en abondance
Je le dis avec une voix tremblante
Maintenant que je vois enfin qui vous êtes vraiment
Dans chaque passant se cache un ami
Quand sommes-nous si éloignés?
Est-ce la peur de la possession ou de la perte?
C'est peut-être pour ça qu'on a si peur l'un de l'autre.
Je pourrais dire que j'ai tout.
Je pourrais dire que je ne suis pas perdu.
Parce que tu sais que j'ai foi en toi.
Maintenant que je vois enfin qui vous êtes vraiment
Vous savez je suis un homme de peu de mots
Quand il s'agit de la plus profonde de l'âme
Mais depuis le jour où tu m'as transpercé le cœur
Si seulement cette peur échouait
Et nous voici sur la côte de la mer
Il y a le vaisseau et il nous emmène.
Peut-être que c'est la bonne chance. peut-être que ça fait mal.
Quand nous voyons enfin qui nous sommes vraiment
Quand nous voyons enfin qui nous sommes vraiment
Et plus de ressources sont nécessaires
Pas de poussière pas d'esprit rien de l'existence terrestre
Mais allé dans l'inconnu pour toujours
Alors nous vivrons comme une vieille légende
Ce qui est raconté à la table le soir
Et j'espère que celui qui est le conteur
Enfin voir qui il est vraiment
Quand nous voyons enfin qui nous sommes vraiment